E para todo o demais... MasterCard

Chamarlle “baboso” a un concelleiro: 120 euros; manter a foto de Franco na Alcaldía non ten prezo

O Xulgado de Ribadavia multou ao alcalde de Beade, Senén Pousa, por insultar un edil do PSdeG.

A política no municipio de Beade (O Ribeiro) vívese doutra maneira. O seu alcalde, Senén Pousa (PPdeG), goberna con man firme o consistorio dende antes do pasamento de Franco. O rexedor non oculta a súa profunda admiración polo ditador a quen ten en forma de foto no despacho e por quen bota cada 20 de novembro un cabodano. A oposición, formada por dous concelleiros do PSdeG, denuncia que Pousa manda no Concello como quen dispón dunha tenza de terra.As malas relacións coa oposición resólvense no xulgado. A última sentenza obriga ao alcalde a pagar, ademais das costas do xuízo, unha multa de 120 euros por terlle chamado “baboso” ao concelleiro socialista Miguel Ángel Carreiro. O suceso tivo lugar o pasado 25 de setembro. O edil opositor acudiu ao consistorio acompañando a unha veciña. Segundo lle explicou Carreiro a Vieiros, achegouse coa afectada a facer as xestións porque esta lle dixo que tiña medo a ir soa até a Casa do Concello. A discusión entre a veciña e o alcalde comezou axiña e durante a mesma foi cando se proferiron os insultos contra o concelleiro socialista.Un muncipio de 560 veciños gobernado por dous irmánsO apelido Pousa copa o e executivo local. Nun municipio de só 560 veciños, e cunha poboación moi envellecida; o irmán do rexedor, Antonio Pousa, é á súa vez tenente de alcalde e responsábel de Obras.As “excentridades democráticas” de Senén Pousa son continuas e algunhas das súas declaracións “épicas”. Algunhas das súas últimas “boutades” do rexedor púidose ler nunha entrevista en Faro de Vigo: “Xa quedan poucos españois, e eu son un deles”.

Podedes ver a noticia: http://www.vieiros.com/nova/71297/chamarlle-ldquo-baboso-rdquo-a-un-concelleiro-120-euros-manter-a-foto-de-franco-na-alcaldia-non-ten-prezo

Os tempos son chegados

Bautista Álvarez renuncia á presidencia da UPGNo discurso de apertura do 'conclave' avisa o BNG do "risco" de ver o poder como unha "carreira de méritos", e critica a actitude da socialdemocracia ante a crise ao cualificala como "esquerda domesticada".


O presidente da Unión do Povo Galego (UPG), Bautista Álvarez, anunciou este sábado en Compostela que non vai continuar á fronte da súa actual responsabilidade, presidente do partido, durante o discurso que pronunciou na sesión de abertura do XII Congreso Nacional do partido, integrado no BNG. Bautista Álvarez é presidente da UPG dende 1977.O histórico dirixente da Unión do Povo Galego vinculou a súa decisión a "motivos de carácter persoal" que, segundo expresou, aconsellan que se retire do "primeiro plano político". O histórico nacionalista xa lle comunicara esta decisión hai máis de quince días ao Comité Central, órgano que tamén tomou a decisión de deixar vacante a Presidencia.
"Superación autodeterminista"

No seu discurso ante uns 1.200 militantes, Bautista Álvarez advertiu dos "riscos" que se poden derivar de que o nacionalismo conciba o poder político do país dende unha perspectiva "simplemente de xestión ou de carreira de méritos biográfica e non de transformación da realidade".Tamén recalcou que o marco autonómico ten "enormes limitacións" e que, polo tanto, a súa "superación autodeterminista" debe orientar "sempre" o movemento do nacionalismo. O dirixente fundador da UPG referiuse, neste senso, a episodios "clave" na conformación do nacionalismo contemporáneoRefundar o socialismoBautista Álvarez animou ademais os militantes a traballar politicamente para superar o capitalismo por ser "un modo de produción contrario aos intereses dos pobos e da Humanidade no seu conxunto"."Non é preciso botar man dos teóricos marxistas para demostrar que as turbulencias nos ciclos produtivos non son froito da casualidade nin de conmocións erráticas producidas por a guerras, incidencias políticas ou cambios demográficos", proclamou Bautista, e engadiu que "son propias das economías industrializadas do sistema capitalista".Tamén considerou que no actual contexto económico, o movemento nacionalista debe "aproveitar a crise para refundar o socialismo". Neste senso, o presidente da UPG criticou con dureza a actitude da socialdemocracia ante a crise ao cualificala como "esquerda domesticada".Logo do seu discurso, os congresistas debateron en comisión as emendas presentadas ás teses a debate, que serán aprobadas este domingo.

http://www.vieiros.com/nova/70291/bautista-alvarez-renuncia-a-presidencia-da-upg

Á Conxurada

A verdade é que non parei a escribir nada ,nin pensei en facelo.Espero que o que che deixo aquí che sirva.Non é gran cousa , pero sempre que pensei que non ía dar seguido só tiven que cantala polo baixiño, só pra min ;-)

Inmersa na súa rutina,
sentouse naquela mesa disposta a escoitar o que tiña que dicir.
As palabras atravesaron os seus poros,
até instalarse nun anaco descoñecido da súa alma.
Había tempo que non lle batía o corazón.
Quizais morrera aos vinte.
Agora ese fluxo traía á súa pel,
os desexos dos que fora despoxada cunha simple declaración de intencións xa antiga.
Repetiuse cada día que non lle conviña,
que aquel devorador de ideas era imaxinario.
Imaxinou un novo futuro,
de miradas cargadas das cousas que non aprendemos a dicir,
de sorrisos baleiros de máscaras protectoras,
a súa única gran especialidade,
dende algún momento que xa non recordaba.
E agora que?
Só podía seguir xogando,
até que as palabras murchasen…
ou podía espertar.

Anunci

Xuño.Un novo naufraxio

Xa é tarde e aínda revisa as páxinas,
quizais hoxe atope algo.
O maior medo é esquecer a túa cara.
Salta de enlace en enlace,
mirando polo buraco da súa pantalla,
a vida intencionadamente.proxectada.só.pra.min de caras re/coñecidas.
Sempre sentiu que non pertencía a ningures,
deslízase entre a masa sen sentirse atraída.
Son comunidades con linguas argóticas que nin intenta comprender.
Teñen dito antisocial... non creo que non me gusten as persoas.
A ti quérote pero non cho direi.
Pode ser falta de cultura afectiva, tesme reprochado a frialdade.
Ser de outro xeito incomódame.
Autodestrúome e sábelo.