Todo Toxos

Diario dun mestrado. Capítulo I

2010-01-19T09:45:00.006+01:00

Onte ás 16.00 deu comezo o Mestrado de Secundaria na Facultade de Ciencias da Educación.
Durante esta inaguración o decano desta facultade atreveuse a dicir que igual que sucede cos corpos de seguridade alí estabamos os mellores, non de tódolos itinerarios, pero si dunha maioría deles. Resumindo, veu a dicir que a este máster só pasan os máis fortes ou no seu defecto os que teñan a sorte de cara. Estas son unhas declaracións esperanzadoras para o sistema educativo ... que remataron cunha charla sobre educación e democracia. Democracia? ... si, no se lo pierdan.
Logo de tan grandísimo espectáculo proxectaron un filme de dúas horas ('La clase'). Se despois se dese un debate arredor do contido, non habería problema, pero como non foi así, da a sensación de que simplemente foi unha marxe de manobra de dúas horas para acabar de organizar o imposible.
Falando de imposibles, tamén se nos recordou que non hai nada imposible, só asuntos que levan máis tempo e que ademais temos o deber de investir máis neste mestrado para que avance e tome forma. Pareceralles pouco investimento 1200 euros.
Tamén intentaron tranquilizarnos dicíndonos que non somos coellos de indias, simplemente privilexiados, a primeira promoción de tan bendito sistema. Eu debo ser demasiado lerda porque inda non fun capaz de velo claro.
Para rematala faena xuntáronnos por itinerarios e intentaron explicarnos os nosos horarios, pero claro, houbo algún problemiña porque nonos entenden nin eles.

Agora xa falando dos alun@s deste mestrad@, eses privilexiad@s e seica os mellores dalgunhas especialidades, habería que apuntar un asunto. Dunha persoa intelixente enténdese que ha ser crítica ou que ha tragar con toda canta merda lle boten?.
De 200 persoas que alí había, só unha ducia foi capaz de manifestar o seu desacordo de xeito público, e iso que estaban os rapaces da Assembleia de Filologia ( do resto de organizacións nin a sombra) pra poñérllelo fácil, pero nada chico, ni por esas, alí todo dios calado. Despois na cafetería e polo corredores escoitábanse rosmidos pero alí nin chío, igual pensaban que lles baixarían puntos por amosar publicamente o seu desacordo.

Que xente máis solidaria, oye!.
Non teño praza, logo rosmo. Teño praza, logo calo.

Sen máis, quero agradecer aos rapaces e rapazas da Assembleia de Filologia e de Historia por sacar parte do seu tempo pra solidarizarse cos que seguimos crendo que este non é o camiño, cos que seguimos dicindo, a pesar de ter praza e durmir tranquilos, NON AO MESTRADO DE SECUNDARIA!!

2009-05-08T10:36:00.002+02:00

A organistropía é efémera
O que nos pasou xa non podemos sabelo, só nos queda reiniciar

O divulsor fomos nós ... o medo, a costume e eu.

Eu que aprendo a amarme desamando a todo o que me rodea.

Reobase ... inda que me biques.

Acendeuse o antigo esqueiro do esquecemento e os meus pes xa hai tempo que comezaron a camiñar nunha dirección na que sei que por máis que mire, non te hei atopar.

Comeza o VI Certame Literario Concello de Ames

2009-03-13T10:14:00.004+01:00

A nova edición do Certame Literario Concello de Ames de narrativa e poesía foi presentada publicamente esta mañá no Pazo da Peregrina de Bertamiráns da man do concelleiro de Cultura, Francisco Villaverde. Dirixido a todos os e as amantes da literatura, sexa cal sexa a súa procedencia, este concurso é xa un referente para os novos creadores e creadoras, e supón unha boa oportunidade para todas aquelas persoas que desexen medir a súa capacidade para escribir e os límites da súa imaxinación.

Na pasada edición recibíronse máis de 200 traballos.Ao igual que en anos anteriores, son tres as categorías existentes en cada modalidade do certame. Os nenos e nenas que teñan ata 13 anos poderán participar na primeira categoría, mentres que a segunda está dirixida a rapaces de 14 a 18 anos e a terceira ás persoas de máis 18 anos.

Haberá tres premios en metálico por cada unha destas franxas de idade en ambas as modalidades, que serán de 120 euros, 90 euros e 60 euros na primeira categoría, 150 euros, 120 euros e 90 euros na segunda e 210 euros, 150 euros e 120 euros na terceira.

Todas as persoas que desexen participar no certame deberán enviar antes do 20 de abril de 2009 catro exemplares do seu texto, en folios mecanografados por unha soa cara e a dobre espazo ao enderezo Concello de Ames (Servizo de Normalización Lingüística), Avda de Azcárraga nº5, Bertamiráns, 15220 Ames, A Coruña.

A extensión mínima será de 2 páxinas en narrativa e de 20 versos en poesía, mentres que a máxima será de 6 páxinas en narrativa e de 50 versos en poesía. Ademais, cómpre lembrar que o tema é libre e que só se poderá presentar un traballo por persoa en cada unha das modalidades.

Outro dos puntos importantes reflectidos nas bases do certame advirte que nos textos non poderán aparecer os datos persoais do autor ou autora nin a súa sinatura. Así, en cada un dos catro exemplares enviados terá que figurar a modalidade na que participa (narrativa ou poesía), a categoría (1ª, 2ª ou 3ª) e o pseudónimo do autor ou autora.

Para garantir o anonimato, os participantes terán que introducir os seus datos persoais (nome e apelidos, idade, fotocopia do DNI, enderezo e número de teléfono) nun sobre pechado no que, por fóra, figure o pseudónimo e o título do traballo. Este sobre cos datos persoais e as catro copias do texto introduciranse nun sobre máis grande. No remite deste sobre grande terá que marcarse claramente, de novo, a modalidade, a categoría e o pseudónimo do autor ou autora (nunca o nome real).

O xurado do certame estará formado por tres membros de recoñecido prestixio dentro do mundo da cultura e por un secretario ou secretaria, con voz e sen voto, en representación do Concello de Ames. Un dos membros do xurado designarao a Asociación de Escritores en Lingua Galega e os outros dous serán designados polo propio Concello de Ames. A súa decisión anunciarase publicamente o venres 15 de maio de 2009 e os premios entregaranse o 17 de maio de 2009 nun acto público que se celebrará na Casa da Cultura do Milladoiro.

Para máis información:

981 884 991 ou enviar un correo ao departamento de Normalización lingüística

http://www.concellodeames.org/comunicacion/nova.php?lg=gal&id_nova=2810

2009-02-23T12:06:00.003+01:00

De cando en vez boto a vista atrás para ver se queda algo daquel novembro.
Nunca souben se corría máis auga polas ventás da habitación da que esvaraba pola miña cara.
Estou segura de que esa dor só se pode chegar a sentir cando algo morre.
Nese momento, o corazón deixa de bater e perde un anaco pola falta de circulación. A ese anaco eu chameille inocencia.
Circulei como espectro durante días, escribindo versos en cada pedra do casco antigo.
Agora crúzome contigo .... Memento.
Só recordo que ti segues a ter algo de meu, nada máis. A idealización tamén debeu morrer.
Tiña dito que eramos pezas a encaixar nun taboleiro feito á nosa medida.
Non recordo o porqué, como tampouco recordo que cheiro me aguilloaba a razón ate facerme tremer.
Cando consigo volver en min, decátome de que inda fica algo neste caixón da miña memoria que me une á persoa que durante tanto tempo soñei que eras.

Misión imposible?: A pinta máis reivindicativa

2009-02-10T11:33:00.002+01:00

Parabéns aos compañeir@s de Isca por esta fantástica iniciativa, e á vaca, claro.

Na Galiza en galego!!

Galicia Vilingue

2009-02-09T12:19:00.001+01:00

No sea bárbaro, hable castellano!!

2009-02-02T13:29:00.000+01:00

Toma marketing!!

2009-01-24T13:15:00.002+01:00

" Eu son Anxo Quintana" ... " e eu??"

E para todo o demais... MasterCard

2009-01-13T09:50:00.002+01:00

Chamarlle “baboso” a un concelleiro: 120 euros; manter a foto de Franco na Alcaldía non ten prezo

O Xulgado de Ribadavia multou ao alcalde de Beade, Senén Pousa, por insultar un edil do PSdeG.

A política no municipio de Beade (O Ribeiro) vívese doutra maneira. O seu alcalde, Senén Pousa (PPdeG), goberna con man firme o consistorio dende antes do pasamento de Franco. O rexedor non oculta a súa profunda admiración polo ditador a quen ten en forma de foto no despacho e por quen bota cada 20 de novembro un cabodano. A oposición, formada por dous concelleiros do PSdeG, denuncia que Pousa manda no Concello como quen dispón dunha tenza de terra.As malas relacións coa oposición resólvense no xulgado. A última sentenza obriga ao alcalde a pagar, ademais das costas do xuízo, unha multa de 120 euros por terlle chamado “baboso” ao concelleiro socialista Miguel Ángel Carreiro. O suceso tivo lugar o pasado 25 de setembro. O edil opositor acudiu ao consistorio acompañando a unha veciña. Segundo lle explicou Carreiro a Vieiros, achegouse coa afectada a facer as xestións porque esta lle dixo que tiña medo a ir soa até a Casa do Concello. A discusión entre a veciña e o alcalde comezou axiña e durante a mesma foi cando se proferiron os insultos contra o concelleiro socialista.Un muncipio de 560 veciños gobernado por dous irmánsO apelido Pousa copa o e executivo local. Nun municipio de só 560 veciños, e cunha poboación moi envellecida; o irmán do rexedor, Antonio Pousa, é á súa vez tenente de alcalde e responsábel de Obras.As “excentridades democráticas” de Senén Pousa son continuas e algunhas das súas declaracións “épicas”. Algunhas das súas últimas “boutades” do rexedor púidose ler nunha entrevista en Faro de Vigo: “Xa quedan poucos españois, e eu son un deles”.

Podedes ver a noticia: http://www.vieiros.com/nova/71297/chamarlle-ldquo-baboso-rdquo-a-un-concelleiro-120-euros-manter-a-foto-de-franco-na-alcaldia-non-ten-prezo

Os tempos son chegados

2008-11-16T11:45:00.004+01:00

Bautista Álvarez renuncia á presidencia da UPGNo discurso de apertura do 'conclave' avisa o BNG do "risco" de ver o poder como unha "carreira de méritos", e critica a actitude da socialdemocracia ante a crise ao cualificala como "esquerda domesticada".

O presidente da Unión do Povo Galego (UPG), Bautista Álvarez, anunciou este sábado en Compostela que non vai continuar á fronte da súa actual responsabilidade, presidente do partido, durante o discurso que pronunciou na sesión de abertura do XII Congreso Nacional do partido, integrado no BNG. Bautista Álvarez é presidente da UPG dende 1977.O histórico dirixente da Unión do Povo Galego vinculou a súa decisión a "motivos de carácter persoal" que, segundo expresou, aconsellan que se retire do "primeiro plano político". O histórico nacionalista xa lle comunicara esta decisión hai máis de quince días ao Comité Central, órgano que tamén tomou a decisión de deixar vacante a Presidencia.
"Superación autodeterminista"

No seu discurso ante uns 1.200 militantes, Bautista Álvarez advertiu dos "riscos" que se poden derivar de que o nacionalismo conciba o poder político do país dende unha perspectiva "simplemente de xestión ou de carreira de méritos biográfica e non de transformación da realidade".Tamén recalcou que o marco autonómico ten "enormes limitacións" e que, polo tanto, a súa "superación autodeterminista" debe orientar "sempre" o movemento do nacionalismo. O dirixente fundador da UPG referiuse, neste senso, a episodios "clave" na conformación do nacionalismo contemporáneoRefundar o socialismoBautista Álvarez animou ademais os militantes a traballar politicamente para superar o capitalismo por ser "un modo de produción contrario aos intereses dos pobos e da Humanidade no seu conxunto"."Non é preciso botar man dos teóricos marxistas para demostrar que as turbulencias nos ciclos produtivos non son froito da casualidade nin de conmocións erráticas producidas por a guerras, incidencias políticas ou cambios demográficos", proclamou Bautista, e engadiu que "son propias das economías industrializadas do sistema capitalista".Tamén considerou que no actual contexto económico, o movemento nacionalista debe "aproveitar a crise para refundar o socialismo". Neste senso, o presidente da UPG criticou con dureza a actitude da socialdemocracia ante a crise ao cualificala como "esquerda domesticada".Logo do seu discurso, os congresistas debateron en comisión as emendas presentadas ás teses a debate, que serán aprobadas este domingo.

http://www.vieiros.com/nova/70291/bautista-alvarez-renuncia-a-presidencia-da-upg

Á Conxurada

2008-11-08T11:17:00.002+01:00

A verdade é que non parei a escribir nada ,nin pensei en facelo.Espero que o que che deixo aquí che sirva.Non é gran cousa , pero sempre que pensei que non ía dar seguido só tiven que cantala polo baixiño, só pra min ;-)

2008-09-22T11:38:00.003+02:00

Inmersa na súa rutina,
sentouse naquela mesa disposta a escoitar o que tiña que dicir.
As palabras atravesaron os seus poros,
até instalarse nun anaco descoñecido da súa alma.
Había tempo que non lle batía o corazón.
Quizais morrera aos vinte.
Agora ese fluxo traía á súa pel,
os desexos dos que fora despoxada cunha simple declaración de intencións xa antiga.
Repetiuse cada día que non lle conviña,
que aquel devorador de ideas era imaxinario.
Imaxinou un novo futuro,
de miradas cargadas das cousas que non aprendemos a dicir,
de sorrisos baleiros de máscaras protectoras,
a súa única gran especialidade,
dende algún momento que xa non recordaba.
E agora que?
Só podía seguir xogando,
até que as palabras murchasen…
ou podía espertar.

2008-08-23T12:09:00.002+02:00

Anunci

2008-06-11T13:57:00.000+02:00

Xuño.Un novo naufraxio

2008-06-08T13:51:00.002+02:00

Xa é tarde e aínda revisa as páxinas,
quizais hoxe atope algo.
O maior medo é esquecer a túa cara.
Salta de enlace en enlace,
mirando polo buraco da súa pantalla,
a vida intencionadamente.proxectada.só.pra.min de caras re/coñecidas.
Sempre sentiu que non pertencía a ningures,
deslízase entre a masa sen sentirse atraída.
Son comunidades con linguas argóticas que nin intenta comprender.
Teñen dito antisocial... non creo que non me gusten as persoas.
A ti quérote pero non cho direi.
Pode ser falta de cultura afectiva, tesme reprochado a frialdade.
Ser de outro xeito incomódame.
Autodestrúome e sábelo.

Aí Milincho aí!!

2008-06-02T19:18:00.001+02:00

Vilingüismo

2008-05-23T16:45:00.000+02:00

Tarántula

2008-05-20T11:12:00.002+02:00

Non dei conseguido o video oficial, de feito non puiden nen baixar o disco porque está todo protexido.Aquí vai un video, que non é ilustrativo de todo, pero chégalle ben.Trátase da presentación do novo disco de Mónica Naranjo, unha tipa que segue sendo impresionante tanto pola súa voz como pola capacidade de ser toda ela un espectáculo.
De tódolos xeitos o video oficial non ten desperdicio e do disco só podo dicir que cada tema é unha sorpresa.
Espero que vos guste.

Big girls don`t cry??

2008-05-16T21:38:00.005+02:00

É comercial xa o sei, do forno de Polanco, pero gústame e teño que escoitala cada vez que teño un anaco pra me estirar na silla e mirar pro teito.

Fergie-Big girls don`t cry.

Asina o manifesto!!

2008-05-14T11:41:00.003+02:00

A Associaçom Galega da Língua (AGAL), com motivo da celebraçom do Dia das Letras, convoca todos os galegos e galegas a manifestarem-se o próximo 18 de Maio às 12 horas na Alameda de Compostela, em defesa da Língua da Galiza, que identifica o nosso Povo, e convida a fazê-lo de modo firme e cívico polos nossos direitos lingüísticos individuais e colectivos de acordo com as seguintes considerações:

1.- Denunciar as políticas de substituiçom lingüística que levamos sofrendo durante os últimos 25 anos, disfarçadas de falsa normalizaçom lingüística.

2.- Exigir o reconhecimento da condiçom internacional da nossa Língua, que com a variedade própria das línguas internacionais é falada por centos de milhões de pessoas no mundo, quer como língua nativa, como é o caso dos galegos, quer como língua oficial de oito Estados, ou como língua cada vez mais estudada em todo o mundo polas vantagens das línguas internacionais.

3.- Denunciar as autoridades e administrações públicas que, em vez de garantirem os direitos lingüísticos e democráticos do Povo galego, discriminam e perseguem aqueles que nom aceitam a deriva de substituiçom lingüística e dialectizaçom castelhanizadora do Galego que o torna desnecessário no seu próprio País.

4.- Apoiar a iniciativa aprovada no Parlamento por unanimidade reclamando a recepçom das rádios e televisões portuguesas na Galiza, que pedimos que se efective desde já e que nom fique numha simples declaraçom sem vontade real de a levar a cabo.

5.- Denunciar também os grupos extremistas que, protegidos por certos sectores políticos, atacam o direito e a liberdade de vivermos na Galiza em galego.

6.- Finalmente, apelamos a toda a sociedade para exigir umha mudança das políticas que tornam a Língua desnecessária e dialectal, como forma de impor o uso do castelhano, por políticas que garantam os nossos direitos lingüísticos individuais e colectivos, assegurando que o Galego continue a ser a língua própria dos galegos e galegas, e umha língua extensa e útil

Asina:

http://www.agal-gz.org/manifesto08/index.php

Asina tamén o da Mesa:

http://www.amesanl.org/18maio2008/apoios.htm

Cruce de illas

2008-05-04T17:38:00.008+02:00

Levántome un día máis sen saber se hoxe te verei cruzar a cristaleira que nos leva cara á rutina.
Non sei se tamén hoxe levantarás a vista para me saudar,
cun aceno case acordado nunha primavera alborotada polas présas do que chega tarde.
Camiño polos corredores buscando o cruce por onde chegaba sempre aquela presenza chea de interrogantes,
que me imprimía unha sensación de admiración polo descoñecido,
que parecía estar sempre en min sen eu dar con el entre os arquivos da memoria.
De atopármonos de novo,
non che perdoarei que te rendeses,
sen darnos a oportunidade de seguir mirando a vida dende unha ventá diferente.

p.d: esta é a miña pequena homenaxe, as últimas palabras que che podo dicir porque non fun quen de me despedir de ti, nin ti me deche a oportunidade... simplemente tomache unha decisión que eu non che perdoarei porque necesitabamos que non te rendeses dese xeito, necesitabamoste aínda que non o sabiamos.Boa viaxe compañeiro, non te esqueceremos nunca.

Un paso máis...Paremos a suba das taxas!!

2008-04-18T13:22:00.002+02:00

O Claustro da UDC rexeita por unanimidade a subida de taxas
Considérana un "elemento de exclusión que redunda na desigualdade" e que leva "unha privatización encuberta".

O Claustro da Universidade da Coruña (UDC) opúxose esta quinta feira por unanimidade á subida das taxas de matrícula do Sistema Universitario Galego no curso 2007-2008, xa que considera que supón "un elemento de exclusión que redunda na desigualdade de oportunidades ao acceso e a continuidade na universidade".

Os membros do Claustro abordaron o tema a petición dos estudantes, e declaráronse "en contra" por supor unha "carga" para as familias que, ademais de "discriminar e penalizar" aos estudantes, non supón un incremento nas bolsas, nin a mellora da calidade dos servizos e leva "unha privatización encuberta".

Os representantes dos estudantes, profesores e persoal de administración e servizos da UDC aprobaron nun texto conxunto onde solicitan que o financiamento das universidades -"públicas e de calidade"- se sustente nos orzamentos xerais. Xa que logo, instaron á administración a "tomar medidas para frear a subida".

Neste senso, os Comités Abertos de Escola e Facultade (CAF) convocaron unha folga para o 29 de abril nos sete campus do país, para "evitar" que a Consellaría de Educación "volva decretar unha subida de taxas".

Para ver a noticia:http://www.vieiros.com/nova/65958/o-claustro-da-udc-rexeita-por-unanimidade-a-subida-de-taxas

Mentiroso, mentiroso

2008-03-19T20:50:00.001+01:00

Colgo esta entrevista de Iván Ferreiro, non por nada en especial, senón porque me parece interesante a visión que ten sobre a música, o concepto de artista, do público... en fin, vos diredes.

Sinforosa

2008-03-10T17:37:00.005+01:00

Despois dun anaco de queixo fresco,
saías do teu recuncho,
buscando coa ollada á pícara que enredaba cos xoguetes na porta da cociña.
Traías para ela un trato musicado coa túa voz,
"Nena heiche ensinar a bailar para cando vaias aos mozos".
Levantándoa da súa silliña de madeira,
comezaba a cantarear un pasodobre.
A nena enganchaba os dediños entre as súas mans,
dando voltas,
xirando a paso silencioso entre a cociña de leña e a de gas.
Fóra, os cans, subidos nas escaleiras do patio,
levantaban as orellas e contemplaban atónitos aquel novo espectáculo.
A nena seguía o ritmo dos susurros harmónicos,
procurando imitar cada paso.
Daquela aínda non sabía que aquelas mans vellas,
lle ensinarían a bailar pasodobre na súa memoria,
até que a música esmorecese para sempre.

Noa (2008).A meu avó Manuel

Compañías de baixo coste? a costa de qué?

2008-02-26T17:24:00.003+01:00

Casi siete horas para aterrizar en la Ciudad Condal desde Santiago
Más de 130 pasajeros tuvieron que esperar una hora dentro del avión y otros cuatro en el aeropuerto de Lavacolla para despegar hacia Barcelona ·· La compañía apunta a que se debió por un fallo en los alerones

Hasta cinco horas tuvieron que esperar los pasajeros del vuelo XG 1137, con destino a Barcelona, que tenía prevista su salida a las 08.05 horas de ayer, para poder despegar desde el aeropuerto compostelano de Lavacolla. Si a este retraso se le suma la hora y media de trayecto hasta la Ciudad Condal, no es de extrañar que los más de 130 pasajeros tuvieran que hacer de la paciencia y la tranquilidad sus mejores aliados, para soportar las seis horas y media de espera.

Aún así, el nerviosismo y la intranquilidad se apoderaron de los usuarios del vuelo de Clickair. Normal, si se tiene en cuenta que "nos tuvieron una hora dentro del avión", explicó alguno de los pasajeros. "Primero nos dijeron que sólo serían cinco minutos. Después que tenían que hacer alguna prueba por motivos técnicos", relataron. "Hasta nos apagaron las luces porque decían que el fallo se debía a un problema eléctrico... Y así, hasta una hora dentro del avión".

Lo que en principio parecía un simple y breve retraso, algo habitual en cualquier aeropuerto, se convirtió en una interminable mañana, hasta pasadas las 13.00 horas, en que despegó el avión hacia su destino. Al no ser reparada la aeronave de Clickair, compañía participada por Iberia, tuvieron que traer un nuevo avión desde Barcelona hasta Compostela para poder trasladar a los pasajeros.

Muchos de los viajeres cancelaron sus vuelos, otros cambiaron sus billetes para otro día, y la mayoría cogieron el vuelo del mediodía.

Sin determinar el fallo

Desde la compañía confirmaron que el retraso se debió a un fallo técnico, apuntando principalmente a los alerones de la aeronave como principal culpable. Algunos de los viajeron señalaron que "cuando estuvimos dentro del avión hicieron diferentes pruebas en los alerones con un ruido ensordecedor".

David Albisua Pasajero del vuelo GX 1137

"Ha sido todo un poco caótico. Primero nos dijeron que sólo eran cinco minutos, luego veinte...", explicó este catalán. "Me tenía que ir a primera hora porque a las 14.00 horas entro a trabajar". David es usuario habitual de esta línea, "porque vengo de vez en cuando a ver a mi novia, y nunca antes había tenido problemas con el vuelo".

http://www.elcorreogallego.es/index.php?idMenu=3&idNoticia=269512

Diario de abordo escrito en terra

2008-02-18T19:02:00.004+01:00

O futuro era incerto,
pero Laila enrolouse naquel navío dos seus recordos.
Sabía que o momento da chegada a Porto Calmo estaba lonxe.
Nada lle impediría seguir debuxando estrelas de cinco puntas a cada amencer,
deitada sobre a madeira quente do desexo.
O fracaso estaba sempre presente,
na nebulosa de pensamentos que a observaba desafiante,
aínda así, lograría que os seus medos,
fosen o ronsel daquela aventura.
Tódalas tormentas pasadas,
son agora a luz intensa da experiencia.
Tirou da áncora da súa inseguridade e izou as velas.

Eramos poucos e pareu a burra

2008-02-14T12:22:00.003+01:00

Onte moitos de nos saimos da nosa burbulla do estudo, para atoparnos de fronte co espectáculo mediático montado a raíz da concentración de económicas.
Entre os cruces de acusacións de se foron os escoltas ou a xente xa viña quente da casa, os medios califican ao nacionalismo galego de facer apoloxía do terrorismo.Claro está, o tipo de berros "así che peguen un tiro" ou a lindeza "a ver se che estoupa o coche" non son como pra andalos dicindo publicamente,é dicir, hai que empezar a diferenciar unha protesta dunha xuntanza de lobos ouveando.As consecuencias de todo isto van máis alá das medidas tomadas pola USC.Ante un proceso electoral, o dano que se causa ao movemento naciobnalista con este tipo de accións é case de carácter irreversible.Quizais haxa que plantexarse,se este dano é intencionado dende algúns grupos, por vontade propia ou por estaren manipulados cara estas accións desmandadas.
O resultado é que unha vez máis somos carne de cañon para os medios de comunicación e presinto que a moitos lles acaba compensando, pero pola miña banda non apoiarei actos que se convirtan en grescas e nos que se poidan chegar a dicir barbaridades como as que antes citei, literalmente, por se non quedou claro ou alguén dubida da miña capacidade auditiva.
Que resaltar, por se acaso, que o feito de que non apoie isto non significa, nin moito menos, que non considerara necesaria unha concentración ante o feito de que se produza unha conferencia con claro carácter politikeiro dereitoso nunha universidade pública, e ademais unha conferencia ofrecida pola supervítima do terrorismo, San Gil... mira como choro.Para rematar quero lembrar que a pesar de todo isto, hai que posicionarse contra a expulsión desta xente da universidade, porque do contrario estariamos amparando unha explulsión por cuestións políticas, repito, nunha universidade pública.Non podemos permitir que se apliquen medidas fascistas no noso sistema universitario...

A política social dos eufemismos

2008-02-09T12:19:00.000+01:00

Pizarro alerta de que el sistema de bienestar peligra si aumentan los irregulares
El 'número dos' del PP afirma que "hay que recibir a todos, pero ni uno más" .

Comezamos por invadilos, roubándolles todo canto puidemos... matámolos e escravizámolos.Como vedes séculos máis tarde vólvese producir un intento de selección de base racista.Os que veñan de fóra serán examinados, din que para comprobar o nivel de integración etc... en fin.
Neste século xa non lle miramolos dentes, a ver se os teñen todos, nin facemos unha revisión de piollos, pero ao que nos pareza que non vale, botámolo fóra, porque matalos iría contra os nosos queridos dereitos humanos, dos que tanto botamos man, menos cando non nos interesa... bueno unha selección racial tampouco vai contra eles.. e que senón veñen moitos, e o estado español escora co peso.
Esta é a gran política social europea, que tanto alardea de integración plena... unha europa sen fronteiras (sen fronteiras pra ken?). Pero señores aos negros,árabes, latinos etc.. hai que examinalos, non vaia ser que non sirvan pra cargar caixas de tomates, limpala merda que non queremos, ou ir ao mar por catro pesos.
Falemos claro e chamándolle ás cousas polo seu nome,isto non é integración senón que é racismo, unha herdanza cultural que todos temos interiorizada en cada acto, mirada e opinión que emitimos sobre unha persoa que non sexa da nosa tribu.
"Hombre hai de todo, pero bueno...."

Febreiro, unha vez máis

2008-01-28T13:31:00.001+01:00

2008-01-27T11:36:00.000+01:00

2008-01-14T00:28:00.000+01:00

Preséntovos ao coello que acabo de adoptar. a que é bonito? xD
Por certo, chámase Miau ;-).
www.miconejo.net

2007-12-30T12:16:00.000+01:00

Remexendo,nun pequeno descanso destes días frenéticos de traballo, atopei este vídeo que seguramente moitos de vós xa coñeceredes pero que me pareceu o mellor xeito de redirlle homenaxe ao Comandante Castro.
Enterádevos CUBA RESISTE!!

2007-12-24T16:16:00.000+01:00

Bo Nadal pra todos!!

P.d: Agrego unha montaxe do Fotolog de Obi (Obitxu sinto e que me ghustaba moito xDe x sabes que a miña afición de ir roubando é superior a min jajajaj)

2007-12-16T11:20:00.000+01:00

Hoxe ás 12.30 da mañá, na alameda de Compostela celebraráse outra manifestación para pedir de novo o indulto dos tres veciños do eixo encarcelados xa fai algo máis dun mes.O poder xudicial pechou a estes tres homes, arrastrando a unha situación penosa tanto a eles como ás súas familias, por un delito que non foi tal.Dende aquí quero expresar, sen vergoña ningunha, que inda que os feitos foran reais,para min teñen a súa total xustificación e falando mal e de presa, máis lle habia que dar...
Hoxe intentaremos que se nos escoite e que se lles conceda o indulto, e non os simples permisos que se lles deron para ir traballar no Nadal e logo ir durmir á cárcere, q xa hai q ter ben pouca vergoña...De non chegar a conseguilo, espero que polo menos, non se sintan tan sós nesta odisea que levou a tres familias ao desamparo e ao resto da sociedade a probar a mel da inxusta xustiza deste Estado.
INDULTO XA!!

Intercampus

2007-12-11T13:00:00.000+01:00

Un dos videos do Intercampus (no q non se me ve pq o outro anda escondido xD).Aki tamos fasendo a mona pra non variar.Son malo e imaxe peor.. eche o q teñen os móbiles xD.

Os animais de dous en dous uap uap!!

2007-12-11T12:44:00.000+01:00

Aquí vos deixo a versión de Luar na Lubre deste tema publicitario.

Vídeo veciños do Eixo

2007-11-30T14:00:00.000+01:00

Indulto xa!!

2007-11-30T13:37:00.000+01:00

Copio o texto íntegro do manifesto lido na concentración do 29 de Novembro, escrito por Lois Calvelo, e lido por Xosé Manuel Bocija:

Compañeiras e compañeiros:

Mañá, día 30 de novembro, cúmprese un mes desque entraron na prisión de Teixeiro os tres membros do movimento veciñal, Simón, Jesús e José.

É polo tanto para nos un dia triste, no que certamente nos sentimos abatidos, porque consideramos que estos tres veciños da nosa zona, non son merecedores desta inxustiza manifesta.

Pero unha cousa e sentirnos mal, e outra ben distinta, é saber, que nos asiste a razón. Por eso loitamos. Por eso queremos que Simón, Jesús e José, pasen o Nadal coas súas familias e nas súas respectivas casas.

Estos dias ándase a falar dunha probable liberdade condicionada, como fórmula para sair de Teixeiro. Temos que dicir, que a respetamos. Pero tamén debemos afirmar, que non a compartimos.

Porque para nos. Para o tecido asociativo de Compostela e comarca. A única figura e a única fórmula posible, aquela que colma as nosas aspiracións, só vai pasar, pola concesión de indulto polo Consello de Ministros do goberno do Estado.

Compañeiras e compañeiros:

Moito vos temos que agradecer estos días, a todos e a todas vos, a todos e a todas vos, repito, que nos estades apoiando. Institucións, partidos, sindicatos, Asociacións de Veciños, culturais, todo tipo de organizacións, profesionais, xentes das diversas artes, intelectuais, xentes anónimas. A todas e a todos vos, grazas.

Pero temos que seguir xa que esto non rematou. Temos que seguir co motor acelerado e para diante. Xa entán en marcha novas iniciativas e esperamos que as sigamos compartindo como ata agora.

O domingo, día 2 de decembro faremos aquí mesmo unha concentración de gaiteiros e gaiteiras que expandirán os seus sons por toda Compostela para pedir o indulto.

O venres 14 de decembro ás 8 e media da tarde teremos un espectáculo musical no Auditorio de Galicia, presentado por Xurxo Souto e no que intervirán o dúo Espido, Talabarte trio e Marful

O próximo 16 de decembro, as 12,30 manifestación desde a Alameda á Quintana. Temos novamente a oportunidade de demostrarlle aos tres compañeiros do Eixo, que estamos con eles. Esta vez, queremos que a praza da Quintana se quede pequena para amosarlles o noso apoio e solidariedade. Unha vez mais, todos e todas xuntos, ímolo conseguir. Imos loitar, para que pasen o Nadal nas súas casas.

Indulto xa, para os do Eixo

http://ostresdoeixo.info/blog/

Pantasmas

2007-11-23T13:50:00.000+01:00

Non sabe moi ben como caeu outra vez alí,
aquilo xa tiña que ter pasado para ela,
pero decideu entrar de novo no círculo das súas pantasmas.
Case todo era descoñecido,
excepto os seus medos.
Polas neboentas rúas da cidade eternamente mollada,
camiño do seu refuxio,
sentiu que aínda lle batía o corazón do mesmo xeito que invernos pasados.
Os recordos achegábanse a ela en cada cruce de camiños,
véndose incapaz de esquivalos,
como aprendera durante a súa nova vida fóra de Monique,
aquela que agora voltaba para recordarlle o tipo de existencia que sempre desexara.
Tomou un novo rumbo asegurado a todo risco,
ao que non renunciaría como veces anteriores por facer realidade o seu soño,
xa que a peza que faltaba no seu puzzle,
estaba nun taboleiro no que encaixaba mellor.
A nena Monique non falará máis para ela,
porque é consciente de que a vendeu ao prezo máis baixo,
cansada de loitar contra o círculo que non acababa de pechar.

E porque non calas ti?

2007-11-11T11:50:00.000+01:00

Prefiro non poñer a lamentable reacción do señor ese roxete de cara ao q lle chaman o rei, xa que son bastante máis entretidas as imaxes de Chavez poñendo ao bigotes e familia de volta e media.
Borbón deixa o botellón!!

Non, non , non inocentes a prisión!

2007-10-30T21:25:00.001+01:00

Hoxe 30 de Outubro ingresaron no cárcere de Teixero ás 8.30 da tarde os veciños do Eixo condenados por uns disturbios a pesar de ser inocentes.
Coloco a seguir a noticia que saquei do xornal semanal A Nosa Terra:

Tres veciños do Eixo poden ir á cadea por uns disturbios do 1998

Simón Márquez, Xosé Moreira e Xesús Montoiro poderían ingresar na cadea o 31 de outubro por un delito de lesións contra un policía durante uns disturbios ocorridos canda unha protesta contra unhas obras nun vial no Eixo, en Santiago. Xa se reuniron 10.000 sinaturas que piden o seu indulto.

A entrada en circulación dun carril de tránsito lento pola estrada N-525 que vai de Santiago a Ourense, ao seu paso polo lugar compostelán de Santa Lucía, ocasionou que tres veciños da parroquia de San Cristovo do Eixo estean a piques de entrar no cárcere para cumprir dúas condenas, cada un de seis e un anos por cometeren os delitos de lesións e atentado cando protestaron, en 1998, contra as obras de Fomento e foron obxecto dunha intervención da policía.

Se o goberno estatal non fai caso das case 10.000 peticións de indulto que lle van ser presentadas o 15 de outubro ao Ministerio de Xustiza, Simón Márquez Valle, fontaneiro de profesión, Xosé Moreira Fernández, libreiro, e Xesús Montoiro Cepeda, chofer, o próximo día 31 ingresarán no cárcere máis próximo aos seus domicilios, que será seguramente o de Teixeiro.

A totalidade das asociacións de veciños de Santiago e moitas da súa comarca mobilizáronse para recoller sinaturas a favor de que se lles conceda o indulto. Na súa parroquia e no lugar onde viven ninguén fala mal deles. Todos coinciden en consideralos persoas de ben, responsábeis pais de familia e cidadáns correntes que non serían capaces de facerlle dano a ninguén.

Que pasou logo para chegaren á situación na que están? O 14 de xullo de 1998, pasadas as 10 da noite, arredor de 200 veciños da parroquia de San Cristovo do Eixo atopábanse na estrada N-525 protestando porque Fomento abrira dous días antes un carril novo de tránsito lento sen construír previamente un paso a desnivel para que os veciños de Santa Lucía puidesen pasar dun lado a outro da vía pública. O lugar, aínda hoxe que xa está funcionando a autoestrada e por fin hai un paso a desnivel na vella estrada, constitúe un punto negro no que constantemente está habendo accidentes que case sempre son atropelos.

Aquel día, un policía, Luís Gómez Vázquez, quixo levar preso un menor de idade e varios veciños impedírono no transcurso dun suceso que, aínda hoxe, é interpretado de moi diferente maneira polos veciños do Eixo e pola versión que lle subministraron ao Tribunal de Xustiza os policías afectados e que a Audiencia Provincial da Coruña, na súa Sección de Compostela, deu por boa mediante unha sentenza emitida o 17 de outubro de 2003 por un tribunal presidido polo maxistrado Anxo Pantín Reigada, con Xosé Ramón Sánchez Herrero e Carme Vilariño López de vogais.

Esta sentenza, condenando os tres citados un total de sete anos de cárcere por cada un, foi ratificada polo Tribunal Supremo e o goberno central non accedeu á primeira petición de indulto que lle foi presentada na primavera do ano pasado. Segundo cren saber na directiva da Asociación de Veciños do Eixo, absolutamente entregada á defensa dos tres condenados, o caso tocáballe ser resolto cando era ministro de Xustiza Juan Fernando López Aguilar, que tivo que deixar o cargo ao ser designado candidato do PSOE á presidencia das Canarias polas últimas eleccións. Inmeditamente despois, o seu sucesor, Mariano Fernández Bermejo, informou negativamente da petición de indulto malia ter, segundo pensan na citada directiva veciñal, un fraco coñecemento do caso.

A nova situación caeu coma un chafariz de auga ardendo non só sobre os afectados senón tamén entre todos os seus veciños que non paran de mobilizarse para buscarlle unha saída a este proceso que evite que pasen pola cadea “persoas honorábeis que todos apreciamos e que son necesarias nas súas casas”, segundo nos dixo Xosé Manuel Bocixa Fernández, secretario da Asociación de Veciños do Eixo.

Nesta dirección tamén apuntaron xa no Concello de Santiago e mesmo no Parlamento, onde a Comisión 1ª Institucional de Administración Xeral, Xustiza e Interiror aprobou o 28 de setembro unha declaración sumándose ás diferentes manifestacións de solidariedade cos veciños do barrio do Eixo que teñen pendente a execución dunha condena que implica o seu ingreso en prisión.

Precisamente, no Parlamento este tema non chegou a ser tratado no pleno porque no PP parece estar habendo un cambio de actitude ao seu respecto dende que Xerardo Conde Roa se fixo cargo da política desta organización en Santiago. Segundo lle ten manifestado ao secretario da Asociación de Veciños, Roa móstrase agora partidario de que os condenados lles pidan perdón aos policías antes de levar adiante trámite de petición de indulto.

A este respecto, non hai unanimidade entre os tres. Un deles xa fixo pública manifestación desa petición de perdón, pero os outros resístense a levala a cabo porque pensan que iso representaría recoñecer unha culpabilidade que non admiten.

Venres noite

2007-10-27T23:19:00.000+02:00

Aqui vai outro montaxe das nosas reunións nocturnas.
Desta vez no meu piso despois de pechar Apolo e todo o que se nos cruzase e acabando unha botella de ron.
Silver (mama osa),Obi (papa oso) e eu (bebé oso)

2007-10-27T18:03:00.000+02:00

Non podía deixar de copiar aquí a homenaxe que o señor Obiño con cocacola nos fai no seu fotolog.Estou agradecida de q escollese as fotos nas q teño mellor cara xD.
Ala buskádeme polo medio.
Gracinhas Obitxu :-)
Un chucho pros porkos ;P

Máns arriba, isto é un atraco!!

2007-10-22T12:31:00.000+02:00

Un día máis

2007-10-16T13:48:00.000+02:00

Toka o despertador... tres veces, as7.30 corre corre!!.
Desaiuno.. case non queda tarta e discutimos un pouco sobre o seu paradeiro
ducha e lavado de cara... inda asi os graos non desaparecen,
poñer a roupa... vaquero e xersei verde talla XXL, as9,
sacar coche do garaxe e chegar as oficinas de universidade... vaia cola, eu colome e punto
, matricula por interne por favor?..papeleo do 22 ao 31.. hoxe non era...;
Gramática histórica... morfoloxía latina,o substantivo e os casos
que era eso do xenitivo?
chute de cafeína... merda non ten azucar pero polo menos leva algo q parece café
sintaxe galega... innatismo ou non?, innato é o deste pobre home
corre co coche... animal que me das!!;
aparcar,mirar blog... jodeuse o contador;
facer a comida... xudias con patacas e chourizos,puajs q noxo!
facer a mochila, q roupa meto?... vaquero e camiseta de York,
ir a buscar a Obi ao traballo,escoitar as súas ironías un cacho.. tiroo no primeira parada,
comer,kitar o que me sobra da carpeta, sair correndo,
aparcar,biblioteca...
unha hora mirando pra literatura medieval galega
galego con Maruxa e buscando unha definición de coche, xa cha digo eu
-cousa con catro rodas e motor q non das aparcado nunca e se o consegues lévacho a grúa
contenta?
hoxe non vou a catalán... xa sei dicir como me chamo
verme con Ana ás 7, espero q con David tamén
morreu a Mónica ou que?
subir correndo,deixar a mochila no piso,
doeme a barriga...a amiga,
ir pra o Cortocircuito... a ver de q vai esto
ir cear...un kebab seguro,
tomar unha canha... ou duas ou tres,
Nena unha Superbock?
como sempre
ir durmir pro piso...
outra vez as 9!!
Volver empezar

Entre a memoria de Monique

2007-10-02T12:45:00.000+02:00

Baixou naquela parada un día de sol xeado,
colocando as trenzas que lle abrigaban as orellas.
Escoitou aos lobos ouvear ao fondo da barra,
e notou como a radiografiaban.
Despois dunha longa sesión de control,
comezaron a empuxar coas súas voces as augas limpas que invadían o seu territorio,
e con elas levárono todo.
Monique, nunha mostra de estupidez adolescente,
intentou frear as ondas cando aquel barco xa ía á deriva,
porque a corda que o suxeitaba a ela fora mordida por un dos lobos.
Hoxe inda treme ao velo fondeando entre a oleaxe,
e pensando que quizais alí dentro estea a parte de si mesma,
que lle arricanron unha noite de decembro.

Amor dos dezasete

2007-09-27T12:53:00.000+02:00

O nerviosismo move o motor que me leva até o descoñecido,
o tempo non pasa até chegar á minha liberdade,
loucura dun segundo.
Entre estas paredes infantís móvense moitas palabras que non din nada,
só ocupan o tempo para chegar á nosa liberdade,
á túa loucura e ao meu medo.
Mirando pra o vacío, as palabras son silencio e o dia faise noite,
só se ve o fume que sae das nosas bocas,
que desexan xuntarse pra logo separarse,
até que volva esa loucura de nenos con medo, pero coa felicidade do abrigo dun e dunha descoñecida.
Essas paredes faran eternos os debuxos do fume
que escrebía nelas a eternidade dese momento que non volverá.

Noa 2002

Grupo Norfolk

2007-09-25T16:12:00.000+02:00

Acabo de incorporar uns novos enlaces que vos levarán ao grupo Norfolk.
Entrade,remexede e escoitade... non ten desperdicio.

2007-09-24T12:56:00.000+02:00

Vai desaparecendo todo o meu mundo,
o que tanto esperara dende nena.
Neste naufraxio agárrome ao pouco que sobrevive entre a oleaxe,
sabendo que ese anaco de recordo non me manterá a flote,
porque a miña soidade cada vez é máis pesada.
Algún día volverei a soprar as palabras que suxeitan o meu corpo,
pero por agora absorberei as ideas,
que me empuxan cara o fondo das miñas bágoas,
cando o silencio me rodea entre o murmullo da masa.
Ese silencio é o que leva gardado o eu,
que chegará a morrer se o papel o arrastra mar adentro.

II Festival da mocidade en Vilar de Santos

2007-09-19T13:23:00.000+02:00

Para máis información consultade no vínculo do Centro Social Aguilhoar.Alí atoparedes unha programación e así botades unha ollada a esta iniciativa tan noviña.
Entrade e colaborade!!

Fronteiras infindas

2007-09-18T12:58:00.001+02:00

Alguén che falou de futuro,

de algo mellor para os teus.

Cruzache sobre un ataúde remando cara unha promesa.

Viñeche a facer o que nos non queremos,

converténdote nunha mercadoría,

e perdendo o nivel de persoa a cambio de ter sobrevivido.

Nos, con memoria a curto prazo, facémoste invisible,

e no mellor dos casos un ser ínfimo merecedor da nosa desconfianza.

Chamámoste pola tua cor porque o nome tal vez nin o recordemos,

só eres o antigo colonizado que invade agora as nosas costas,

esas que están de espaldas a ti.

As nosas fronteiras foron pechadas,

converténdose nas portas dunha cárcere de escravos,

ao mesmo tempo que o soño europeo chega a ser o teu pesadelo,

ou a tua morte a máns dos que te esperan á beira do mar coas redes preparadas.

Dun 27 de agosto de 1984 a un de 2007

2007-09-14T18:58:00.000+02:00

Recórdote alí, sentada na pedra e rodeada daquela brisa de frialdade.

Agora véxote cun ser entre os brazos, unha vida creada por ti,

e esvaécese aquela nena loira que un día abandonou o seu presente pra crear un futuro.

Pasache unha barreira que aínda non son capaz nin de albiscar,

quizais sexa por miopía, xa sabes que nunca vin ben.

Non sei o que significaricará a felicidade que nos amosan naquel cadrado que teño instalado na sala.

Só espero que para ela sexa iso, un 27 de agosto,

23 anos despois de eu ser creada para atoparme contigo.

2007-09-14T18:37:00.000+02:00

Nunha desas longas tardes de levantar mil veces o teléfono,

botei conta do camiño de cada un.

Os nosos regueiros de adolescencia bifúrcanse,

para só se atopar nunha desas casualidades de supermercado,

do que cambiado estás, que tal che vai a vida...

Non sei se eu teño camiño polo que poder alonxarme e reinventarme,

por agora paréceme encontrarme con él de cada solsticio,

para logo botalo de menos acurrucada entre a miña manta dos recordos.

A miña vida está lonxe do meu ser,

e o medo de que a brúxula da existencia non estea da miña parte,

invádeme a cada chamada fallida.

El señor de los lerus

2007-09-01T13:21:00.000+02:00

Por fin conseguín atopar este video que vira xa fai algúns anos perdido pola rede.Mapashito é un fenómeno o tio xD.

Espero q vos guste e a algúns supoño q lles traerá recordos.

Corre corre que t`arcansooo!!

2007-08-29T20:01:00.000+02:00

Cheguei do meu paseo polo paraíso,

e atopeite alí, eras case de xeo.

Pensei que non merecía o abrazo que xa non me ías dar máis.

Os apoios sonme roubados por unha voz estratéxica e medosa de eu ser coma ela.

Quizais non me queira máis que a ti.

Non che direi que te quero para que ti só escoites disculpas, xogos de palabras e mentiras,

porque as miñas non son as únicas que soan con forza.

Pode ser que o aire estea viciado i eu sinto que afogo.

Afogo por protexerte ao respirar eu a túa parte.

Está ben... mentirei e morrerei no teu lugar.

Seguirei arañando coas uñas contra a pizarra por se alguén decide escoitarme.

Homenaxe de Obitxu askatasuna

2007-08-27T20:13:00.000+02:00

Pra meus amigos de cogorzas os viernes NIGHTS por Kompostela!!! Que o psamos pipa e collemos unhas cogorzas de aupaaaa!!!! a ver se empeza o curso!!!! jajajajaajajaja

xk son uns borrachos

xk nn saben bber likor café

xk e millor que Silver nn beba tequila

xk nn keremos que vaias o GRIMPIS xD

xk Noa nn sabe beber sen bautisar

xk a Obi nn lle gusta a Coca-cola sola... xD

xk no Apostol os dous ian finos de collons! (un mais k outro)

xk Silver es Serdito y Noa es PAQUITO xD

xk o Avante vaise as 3... ainda q cheguemos as 2 xDxk a SUPER BOCK e o millor purjante Estomacal que hai, 3 cervexas e coma 1 quilo de ciruelas xDDDDDD

xk cargamos todos de todos... vaiamos como vaiamos....

xk fomos as festas de BRION e a XKA de Noa nn veu :

xk botamos en falta o PORRON!!!! :´´´´´

(xk si

xk se lo merecen

xk unha fai que estudia e o outro fai que traballa...xDD

2007-08-26T02:29:00.000+02:00

Volvín buscar aquel sorriso do comezo,

a sensación de formigueo no meu ventre,

e saiume a través das pupilas un quérote asasino,

asasino da miña conciencia, no caso de ela ter existido.

Desexei que os minutos freasen,

para poder perder o pouco que me quedaba.

Loitei contra as voces incansables,

contra os portadores da moral,

pero deixeime evaporar por elas.

Cinco lúas de combate aberto,

de xustificacións e de egoísmos sexuais.

Fuxir con él!

Esconderme da miña angustia,

e disfrazarme de felicidade,

era a estación na que tiña que baixarme.

Equivoqueime de parada e volvín á realidade,

e ao deixar as maletas no chan,

descubrín que aquela realidade desaparecera,

e con ela a miña inocencia.

2007-08-23T18:13:00.000+02:00

Passaram já mil lúas,
e outros tantos amenceres sem o teu recordo, subindo polo meu peito como uma sombra que me afoga.
Volvemos cruzar as nossas vozes,
nom me preguntes porque choro,
nom sei, será essa sombra ou será que já nom está...
Nom sei o que quedou de ti em min,
nom sei se essa sombra é amor ou doce vinganza...
Quero alonxar-te de min,
fas-me débil,
e que nos atopemos despois de outras mil lúas,
ou nom...
alonxar-te para sempre,
é igoal, todo isto já nom me importa ...
simplemente, amei-te

2007-08-23T18:11:00.000+02:00

Foi umha noite preciosa,
colache-te na minha habitaciom e gastamos todo-los beijos que nos deviamos,
quedamos durmidos, abrazados coma nenos...
Sentados na mesa para comer,
disimulabamos a noite, com miradas rápidas e sonrisas de adolescentes

Ao meu miau

2007-08-23T18:08:00.000+02:00

Umha tarde de maio as ondas trouxerom as tuas palabras aos meus olhos,
mil razons que nos separam,
mil razons para nom esquencer-te, nom podo... nom quero.
Despois de mil voltas de roda atopámo-nos,
forom noites curtas, as últimas pareciam frias
Decias-me adeus dende a ventana,
mentres eu intentaba parar a tormenta de auga que baixaba pola minha cara sem dar-me conta ...
volvo em cinco minutos.
Volver a empezar, cada um coa súa vida,
sigo escoitando-te mentras durmo,
abrazo-me a ti coma sempre... miau!
Dizem que é imposible, que estamos tolos...
espero esta-lo nom digas adeus...
volvo em cinco minutos

Ao meu becho

2007-08-23T18:06:00.000+02:00

Tinhamos aulas de latim,
melhor ir a falar de nos,
eres especialmente forte, parece-me estar escoitando-me
eres ti ou eu? eres ti, autodestructiva.
Sempre cho digo... olvidao son eu... nom podo, perdom, nom quero.
Eres umha boneca curtida polas noites frias, longas noites de pedra,
enganhas-te, nom eres de pedra.
Acabaremos juntas a carreira!
nom sei se a carreira, nom importa,
estarei aqui estudando na biblioteca sempre, inda que nom cho diga... sabe-lo

2007-08-23T17:23:00.000+02:00

Supoño que volvín sacar o peor de min
quizais só o "eu"
esa boneca fria e impredicible.
As normas non van con ela...nunca as quixo escoitar
Mentres as mareas non se movían volvín atrás no tempo,
fun cara á impunidade sentimental,
cara ao "aqui mando eu".. pensei ou mais ben non pensei.
Baixei ao sur do meu egoísmo e atopei o que buscaba...
non foi moi complicado.
Subiu o ego, a lívido, levantouse a pel...
Non son inocente de ningún delito.

Cacao e nicotina

2007-08-23T17:18:00.000+02:00

A través da ventanilla deulle dous bicos, un por meixela.
Xa sentados sobre a area branca comezaron a surxir frases... comentarios estúpidos.
Ela pensou que non pasaría nada se se sentase ao seu lado,
non significa nada
pero no fondo queria que significara todo.
Finxiu que lle fraquezaban as pernas... pobre, non se da levantado.
Axudouna a erguerse ,
ela tomou impulso ate chegar a dous centímetros da súa boca e rozalo cos beizos.
Decatouse
Foi algo case colexial... primeiro as mans
Os seus dedos comezaron a subir pola súa espalda..
ela resistíase,
a súa lingua subiu polo pescozo até chegar ao lóvulo da orella,
ela xirouse e bicouno pero botouse atrás...
"non sabe bicar" pensou.
Apartouno e marchou case sen saber se recollera todo do chan.
Ela volvería, pensaron os dous
Non lle importou moito o bico daquela noite e volveu,
envolveuse en seda roxa e granate, e no cacao salgado da súa pel...
sentiuse levitar,
porque señores a pel é máis adictiva que a nicotina que corria polas paredes daquel cuarto
Só sexo repetíase e saltou sobre as pedras do camiño de Alicia,
mentres repetía tódalas noites entre aquela pel
só sexo, só sexo, só sexo
Merda! só sexo

As gafas violetas

2007-08-23T17:11:00.000+02:00

22 agosto

"Non te entendo", era a frase que máis repetían cando ela só buscaba comprensión...
Nena, a comprensión é unha utopía.
Quizais sexa vítima da súa loucura ou da súa sangue... non regará ben
VIVIR... a clave de todo.... VIVIR
As cadeas morais átana.
O arrepentimento só son as cadeas que o carceleiro aperta cada vez que sae o instinto.
Moral??...Inmoral
Vivir é inmoral??
Mentiras,sempre enganos tódolos días,
sempre repetindo o mesmo "xa non son así, eu cambiei"...MENTIRA
¿Porque carallo tiña que cambiar? ¿Ser outra persoa tal vez?
Era inmoral... unha puta
Repito... unha puta
Unha puta dona do seu corpo.
Non fagas esto ou aquelo, tes que tomar unha decisión, iso é ser unha puta.
Nunca chegou a comprender todo iso, só disimulaba.
Tomou unha decisión... era unha puta para eles.
Saiu á rúa e mercou unhas gafas violetas